Αγνή Πανταζή

Όμορφη περνάς μπροστά μου

περασμένο το κασκώλ στο λαιμό σου

με ζηλευτή χάρη

δυό μεγάλα μάτια

κι ένα χαμόγελο

- Αγνούλα μου πρόσεχε

 μη σε κλέψουνε,

 μη σε πάρουν από μένα -

………………………………………

3 χρόνια σε ψάχνει

η Ιντερπόλ των ονείρων μου,

στους εφιάλτες μου

σ’ αναζητά ματαίως

κι εγώωωωωω

με πλάτη καμπουριαστή

και πόδι κουτσό

στο τοίχο ακουμπώ

περιμένοντας νέα σου,

όρθια νύχτα-μέρα

ψηφοθετώντας τις μορφές σου

σ’ όλες τις ηλικίες της ζωής σου

ψηφίδες μάτια, χειλάκια,

ψηφίδες μυτούλα, μαγουλάκια,

ψηφίδες όλα τα δαχτυλάκια χωριστά

σε ψηφίδες η ζωή μου, εσύ

σε καλλιτεχνώ με επιμέλεια

και σ’ επιθυμώ πίσω

λαχταρώ να σε ξανάβρω

σαν κλεμμένο πίνακα

απ’ τη Πινακοθήκη της ζωής μου

                                             η μαμά

      Φορώ βατραχοπέδιλα,

      μάσκα με αναπνευστήρα και

      ρίχνομαι σε ελεύθερη πτώση

      στων λυγμών σου τη θάλασσα

      -με κίνδυνο να γκρεμιστώ

      στα βράχια της οδύνης-

      σε κολυμπώ, σ’ αναζητώ,

      σε δροσίζομαι

      πάλι Ένα

      όπως στην Αρχή,

      Ελένη και Αγνή